Cztery sylwetki menedżerów.

ZarządzanieComments are off for this post.

Jesteś tutaj:Cztery sylwetki menedżerów.

Dzisiaj kilka słów o typach menedżerów- także wśród nich spotyka się wyróżniające się cechy charakteru lub indywidualny styl kierowania.

Studia przeprowadzone wśród menedżerów, którzy odnieśli sukcesy, wykazały, że istnieją cztery typy osobowościowe wśród nich. W kontaktach i w obcowaniu z zespołem osobowość menedżera odgrywa oczywiście ważną rolę. Analiza cech osobowości pracowników zespołu może być tutaj bardzo pouczająca dla menedżera.

Oto cztery typy menedżerów (według D.A. Kolba):

1. Menedżer z fantazją (typ: „dlaczego?”)

Menedżer z fantazją bardzo angażuje się w swoje zadania. Jego styl kierowania charakteryzuje się zaufaniem i ugodowością. Lubi wymianę myśli oraz umie słuchać. Problemy naświetla pod różnym kątem widzenia. Jego zaletami są kreatywność i fantazja. Często z trudem wyraża opinię lub o czymś decyduje, a to dlatego, że zawsze rozpatruje obie strony medalu lub „nie widzi lasu z powodu wielu drzew, które w nim rosną”. Jako menedżer wspiera swoich swoich współpracowników i toruje im drogę.

2. Menedżer logiczny (typ: „co?”)

Menedżer logiczny jest człowiekiem rzeczowym. Interesuje się faktami i teoriami na trzeźwo. Posiada dużą siłę przekonywania oraz naturalny autorytet. Jest odważny i osłania swoich współpracowników. W przypadkach koniecznych broni ich jak lew. Ten menedżer myśli zawsze logicznie i gromadzi szczegóły. Jego opracowania koncepcyjne są zawsze dokładne i gruntowne. Innym jego talentem jest zdolność do wprowadzania porządku w chaosie spraw. Brakuje mu czasem spontaniczności w działaniu, a to dlatego, że stale zestawia i porównuje fakty, zanim podejmie decyzję. Bywa w pracy trochę powolny. Stawia sobie jednak duże wymagania oraz chciałby wykonywać tylko doskonałą robotę.

3. Menedżer praktyczny (typ: „jak?”)

Menedżer praktyczny zawsze poszukuje dróg do zastosowania w praktyce planów i koncepcji. Chce wiedzieć, jak to wszystko funkcjonuje. Dlatego bada on poszczególne teorie oraz ich możliwości zastosowania w praktyce. Gdy wyrobi sobie opinię o przedmiocie, bez trudu podejmuje decyzję. Chciałby być wzorem do naśladowania w zespole. Przedstawia zawsze jakieś propozycje wprowadzania ulepszeń w firmie. Nie zawsze postępuje przy tym dyplomatycznie lub taktownie. Jego styl kierowania jest raczej mało elastyczny. Jako organizator działa w sposób wyważony, w zależności od wymogów, jakie stawia zadanie. Zdarza mu się jednak przeoczyć potrzeby współpracowników lub nie uwzględnić różnicowań osobowościowych współpracowników przy rozdziale zadań. Menedżer praktyczny lubi wcielać się w rolę detektywa. Chętnie rozwiązuje zawiłe problemy, opierając się n faktach. Podejrzenia i przypuszczenia nie odgrywają dla niego roli. Dlatego preferuje on solidne wykształcenie i wiedzę fachową. Nie imponują mu specjalnie tytuły przy nazwisku.

4. Menedżer entuzjasta (typ: „gdyby…”)

Menedżer entuzjasta- jakże mogłoby być inaczej- lubi się zachwycać. Często działa więc pochopnie i nierozważnie. Nuda jest dla niego czymś nie do zniesienia. Poszukuje stale nowych możliwości, potrzebne mu są nowe bodźce i odmiana. Menedżer entuzjasta potrafi zjednywać sobie zespół. Motywacja nie stanowi dla niego problemu. Jego styl kierowania opiera się na metodzie „prób i błędów”. Tam, gdzie uznaje to za stosowne, solidaryzuje się z zespołem. Jakiekolwiek przeobrażenia w sytuacji zespołu nie robią na nim wrażenia. Przeciwnie czuje się zawsze dobrze wtedy, gdy coś się dzieje. Wymaga od ludzi pracy ponad siły, powodując u nich napięcie nerwowe. Docenia inicjatywę własną i współpracowników, gdy pracują samodzielnie, zwłaszcza że sam nie udziela klarownych poleceń. Zaletą menedżera entuzjasty jest umiejętność uruchamiania roboty, chociaż sam nie jest wytrwały. Prace podrzędne przekazuje innym, ponieważ ma już w zamyśle nowy projekt.

Czytając te charakterystyki nie będziemy skłonni identyfikować się tylko z jednym z nich. W rzeczywistości każdy człowiek posiada cechy każdego z nich. W skrajnym przypadku wszystkie cztery typy menedżerskie wskazują trudności w kontaktach z otoczeniem, powodując konflikty w zespole. Menedżer fantasta wymaga nieustannej aktywności. Menedżer logiczny irytuje swoją dokładnością i uciążliwością, menedżer praktyczny- ciasnotą horyzontów, zaś menedżer entuzjasta- swoim marzycielstwem.

Sporo z naszych trudności menedżerskich ma swoją przyczynę w popadaniu w skrajności. Źródłem tych trudności jest przesadna skłonność do „ulubionych” pytań: „dlaczego”, „co”, „jak” lub „gdyby”… (wymienionych wcześniej). Wiemy już, w którym miejscu winniśmy naszą postawę skorygować- samopoznanie jest najtrafniejszą drogą ku poprawie!

Źródło: U. Fassbender „Myślenie pozytywne. Jak zachować równowagę i pełnię sił duchowych.”

Top

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w twojej przeglądarce lub konfiguracji usługi. Polityka prywatności

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close